Ταξιδεύοντας νοερά μέσα στο χρόνο,συναντάμε σε αλλοτινή εποχή τους Ινδιάνους της Αμερικής να τρέφουν απεριόριστο σεβασμό για τη Φύση,τη Μητέρα Γη. Μιλώντας για αυτήν με δέος, λένε πως το χώμα της γνωρίζει πότε θα γεννήσει τα λουλούδια,πότε θα βλαστήσει τα δένδρα και τα φυτά,πότε θα κάνει τον θάνατο τους λίπασμα για να τραφεί και να δυναμώσει στην επόμενη γέννα. Στην εποχή μας, ο βιασμός της από τους σύγχρονους Conquistadores παραγωγούς και καταναλωτές, έχει γίνει παγιωμένη συνήθεια. Στο όνομα μιας φτιασιδωμένης αφθονίας και ευμάρειας-σαν αλαζόνες νεόπλουτοι-θέλουμε να έχουμε στο τραπέζι μας τον Γενάρη καρπούζια και τον Αύγουστο πορτοκάλια! Από καλλιεργητές που ασχολούνται με παραδοσιακές καλλιέργειες και διατηρούν αρχαίους σπόρους, μαθαίνουμε πως ένα βιολογικό μαρούλι αφού φυτευτεί, χρειάζονται περίπου δύο με δυόμιση μήνες, για να είναι έτοιμο προς βρώση και πως από ένα μόνο φύλλο του μπορούμε να προσλάβουμε όλα τα θρεπτικά του συστατικά. Ενώ ένα συμβατικό που έχει βιαστεί με φυτοφάρμακα, καλλιεργούμενο εκτός εποχής, χρειάζεται μόνο ένα μήνα ανάπτυξης και για να προσλάβουμε τα ίδια συστατικά απαιτούνται τριάντα φύλλα του!!! Εμείς η μεγάλη παρέα του Οικουμενικού Δικτύου Αγάπης σε Δράση,ενστερνιζόμαστε αυτές τις απόψεις. Μέσα στο πρόγραμμα μας που εκφράζεται από 10 Προτάγματα για μια Παγκόσμια Κοινωνία του Καλού,υπάρχει ειδική μνεία για τη μάνα Γαία στο Πρόταγμα Νο 6.
