Ζούμε στην εποχή όπου η καθημερινότητα μας διαμορφώνεται εκτός των άλλων, μέσα από διαδικασίες καταιγισμού πληροφοριών και βομβαρδισμού ειδήσεων αμφιβόλου ηθικής και ποιότητας.
Η συνεχής μας έκθεση σ’αυτές, δημιουργεί-στο ήδη φορτωμένο και θολωμένο από την πάλη της επιβίωσης μυαλό μας-σύγχιση,κόπωση,ακινησία, κατάθλιψη.
Ο Λεβιάθαν της ενημέρωσης,το τέρας που τρέφεται από τις σκοτεινές επιθυμίες των ανθρώπων και τις αρνητικές τους σκέψεις,χορταίνοντας, τις μεταβολίζει και ξερνάει επάνω μας,απαισιοδοξία,δουλικότητα,δυστυχία.
Κάθε τι που κάνουμε απειροελάχιστο ή μέγιστο μέσα στην ημέρα, που αντιστέκεται σ΄αυτή την ασίγαστη ροή ψεύδους και τρόμου, ξετυλίγει το κουβάρι της δύναμης τους,μετατρέποντας το σε λεπτές και άχρηστες ίνες .
Ισως κάθε μέρα να μην μπορούμε να κάνουμε μεγάλα πράγματα,μικρά όμως μπορούμε και μάλιστα άπειρα….
Αυτά τα μικρά, επηρεάζουν περισσότερο τη ζωή μας ,το παρόν και το μέλλον της,αρκεί να τα σπρώχνει στις ράγες και στην άσφαλτο της ζωής,ο ούριος άνεμος του Θεού.
Σε στιγμές της ημέρας λοιπόν, που έχουμε διαύγεια και καταλαβαίνουμε αυτή την αλήθεια,ας αντιδράσουμε, κόβοντας το ρεύμα κυριολεκτικά και μεταφορικά στις κατευθυντήριες ειδήσεις του τρόμου, επιλέγοντας δικές μας πηγές πληροφόρησης και μόρφωσης.
Αγαπητοί μου φίλοι και φίλες, δεν είμαστε μόνο δέκτες,αλλά και πομποί!
Όπως διαλέγουμε τα τρόφιμα που καταναλώνουμε ποσοτικά και ποιοτικά,τα ρούχα,τα εργαλεία,τα βιβλία,τα κινητά μας,έτσι ας εκπαιδεύσουμε τα αυτιά μας να ακούνε από την πηγή που εμείς θέλουμε, ειδήσεις που προωθούν την κριτική σκέψη και τον σεβασμό του ακροατή-δέκτη.
Είναι αυτονόητο τα μαργαριτάρια να τοποθετούνται στη θυρίδα της ψυχής με τα πολύτιμα αντικείμενα,τα δε σκουπίδια στη χωματερή για καύση!
Εδώ στην Ελλάδα,εμείς η μεγάλη παρέα του Οικουμενικού Δικτύου Αγάπης σε Δράση,αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία, όπου η πληροφόρηση και η ροή ειδήσεων θα είναι απρόσκοπτη και ανιδιοτελής.